Piramidy w Gizie
Zespół piramid w Gizie to:
1.Piramida Cheopsa - w starożytności "Horyzont Cheopsa".
Ma podstawę o boku 230 m i wysokość ok. 147 m". Zarówno wielkość oraz gęsta sieć szybów, komór i przejść sprawia, że Piramida Cheopsa wyróżnia się spośród innych egipskich piramid.
2.Piramida Chefrena "Wielki jest Chefren", jest wysoka na 137 m. Piramida Chefrena wyróżnia się ustawioną obok niej, przy dolnej świątyni grobowej, monumentalną rzeźbą Sfinksa. Został on wyrzeźbiony w olbrzymim bloku skalnym: ma długość 57 m i wysokość 20 m.
3.Piramida Mykerinosa "Boski jest Mykerinos" ma tylko 65 metrów wysokości.
Kto zbudował?
Kiedy?
W jakim celu?
Pomińmy ogólnie znaną i przyjmowaną do tej pory przez Egiptiologów teorię i zajmijmy się tylko najnowszymi odkryciami i faktami.
Piramida Cheopsa czyli Wielka Piramida
Zbudowana z sześciu i pół miliona ton skały i wznosząca się na wysokość 146,5 m jest jedną z największych budowli kiedykolwiek wybudowanych na Ziemi.
Jest budowlą niezwykłą nie tylko ze względu na swoją wielkość, ale również z powodu zdumiewającej precyzji, z jaką została wykonana - uzyskanie takiej dokładności wymagałoby obecnie użycia laserowego teodolitu, mapy odwzorowującej teren z dokładnością do 10 metrów oraz współpracy inżynierów astronomów i mistrzów kamieniarstwa:
- podstawa piramidy jest niemal idealnym kwadratem o bokach przekraczających 230 metrów - różnica pomiędzy najdłuższym i najkrótszym wynosi zaledwie 25 cm.
- kąty mają po 90 stopni z dokładnością do jednego stopnia.
To arcydzieło inżynierii wybudowane zostało bez wykorzystania wielokrążków i zaawansowanych narzędzi dostępnych we współczesnym budownictwie.
Architekt Gregory Pyros powiedział: "Wątpliwe, aby starożytni Egipcjanie posiadali dzisiejszą wiedzę o geologii, a bez takiej wiedzy nie wydaje
się by mogli wznieść takie budowle tak, aby nie zawaliły się z braku właściwych fundamentów. W zasadzie powinna zwolna osadzać się
w ziemi. Inżynieria budownictwa szacuje osadzanie się 13,5 cm na 100 lat możliwe dla przyjęcia dla biurowców. Kapitol Stanów Zjednoczonych osiadł się w ciągu 200 lat o 12 cm. W ciągu pięciu tysięcy lat piramida ważąca 7 miliardów ton osiadła się niespełna o centymetr.
Dr Ron Charles mówi: "Gdyby konstruktorzy dzisiejszych gmachów osiągnęli dla ściany o wysokości 70 metrów odchylenie od pionu mniejsze niż 13 centymetrów byłoby to wspaniałe osiągnięcie, ale Wielka Piramida (149 m) ma zaledwie ćwierćcalowe odchylenie. Powtórzenie takiego efektu jest dla współczesnego budownictwa zupełnie niemożliwe.
Biorąc pod uwagę powyższe – jeśli dziś byłyby problemy – to jak Egipcjanie zdołali tego dokonać? To jedna z wielkich zagadek historii.
Piramida Cheopsa wewnątrz
Wewnątrz piramidy jeden korytarz prowadzi w dół, do nie dokończonej komory grobowej, drugi wznosi się w górę, do leżącej w samym środku monumentu Komory Króla. Z tym samym przejściem łączy się korytarz wiodący do innego nie dokończonego pomieszczenia zwanego Komorą Królowej.
W XIX wieku odkryto szyby wentylacyjne biegnące z Komnaty Królowej na zewnątrz piramidy.
W 1984 roku badania wnętrza piramidy prowadzili Francuzi. Zauważono wtedy, że niektóre kamienne bloki w korytarzu prowadzacym do Komnaty Królowej nie pasują kształtem i rozmiarem do reszty.
Badania prostymi metodami nie przyniosły żadnych skutków.
Dwa lata później za pomocą aparatury mikrograwimetrycznej Francuzi odkryli, że za ścianą korytarza istnieje puste pomieszczenie o wielkości 5,5 na 3 m. Badacze uzyskali zgodę na wywiercenie otworu w ścianie
z którego wysypał się krystalicznie czysty piasek. Po dokonaniu kolejnych pomiarów ustalono, że takich pomieszczeń może być więcej, jednak
nie znaleziono do nich żadnego wejścia.
W 1987 roku badania zaczęli prowadzić Japończycy. Za pomocą fal elektromagnetycznych zespół prof. Sakuji Yoshimury z Uniwersytetu Waseda w Tokio zlokalizował cały labirynt nieznanych pomieszczeń lub pustych przestrzeni: za ścianą Komory Królowej, pod korytarzem prowadzącym do tej komory i niedaleko miejsca badanego przez Francuzów. Znaleziono wśród nich tunel o długości 40 metrów prowadzący pod piramidę. Niestety Japończykom nie pozwolono dokończyć badań.
W marcu 1993 roku niemiecki inżynier Rudolf Gantenbrik skonstruował zdalnie sterowanego robota o nazwie Upuaut 2, wyposażonego w kamerę wideo. Wprowadził go do szybu wentylacyjnego ciągnącego się od Komory Królowej, pomieszczenia znajdującego się głęboko w środku Piramidy Cheopsa. Sądzono, że szyb jest krótki, więc wielkie zdziwienie wywołał fakt, że robot pokonał 65m by trafić w końcu na drzwi (kamienną zatyczkę z miedzianymi uchwytami, która tarasowała przejście). Niemal natychmiast Gantenbrink został odsunięty od badań.
We wrześniu 2002 roku w głąb szybu wyruszył kolejny robot.
Tym razem w asyście kamer, które miały transmitować wydarzenie na cały świat. Po dwóch godzinach wspinaczki robot dotarł do drzwi, wywiercił w nich otwór i przepchnął przez niego minikamerę.
Drzwi prowadziły do pustego pomieszczenia z kolejnymi drzwiami. Kolejne odkryto następnego dnia w drugim szybie.
Pracami dowodził Zahi Hawass, czołowy egipski archeolog sprawujący pieczę nad słynnym kompleksem piramid w Gizie. Hawass zapowiedział, że już wkrótce nowy robot stanie u wrót tajemnicy.
W piramidzie w trakcie wszystkich prac badawczych nie znaleziono żadnych hieroglifów mówiących o jej przeznaczeniu. Nie znaleziono także grobowca. Nie wiemy kiedy i przez kogo została zbudowana.
Dzięki nowoczesnej technice można ustalić, że puste przestrzenie wewnątrz piramidy stanowią 3-15% objętości.
Obecnie człowiek spenetrował ok. 1% tejże objętości.
Pewnie te puste przestrzenie są kluczem do rozwiązania zagadki powstania oraz przeznaczenia Wielkiej Piramidy.
Orientacja piramidy Cheopsa
Boki piramidy Cheopsa skierowane są dokładnie w kierunku północy, południa, wschodu i zachodu - margines błędu wynosi zaledwie 0,015 %.
Graham Hancock i jego kolega po piórze Robert Bauval uważają, że aby zrozumieć prawdziwą funkcję piramid należy najpierw spojrzeć w niebo.
Z powodu zjawiska nazywanego precesją, polegającego na ruchu osi Ziemi wokół pewnej stałej osi, położenie gwiazd wobec naszej planety zmienia się w cyklu trwającym ok. 25 980 lat.
Analizując komputerową rekonstrukcję pozycji gwiazd nad piramidami w 2 500 roku p.n.e.(przyjęta przez Egiptologów data powstania piramid) Bauval i Hancock zauważyli, że jeden z południowych szybów piramidy Cheopsa wskazywał wtedy dokładnie na gwiazdę Syriusz (związaną z egipską boginią Izydą).
Inny południowy szyb skierowany był na najniżej usytuowaną z trzech gwiazd znajdujących się w pasie Oriona, gwiazdozbioru skąd przybył Ozyrys, jeden z najważniejszych bóstw starożytnego Egiptu, uważany za ojca cywilizacji w Dolinie Nilu. Bauval i Hancock uważają, że taki układ nie był przypadkowy: budowniczowie Piramidy Cheopsa celowo tak usytuowali jej wewnętrzne przejścia aby korespondowały one z pozycją gwiazd na firmamencie.
Bauval, zwrócił uwagę na to, że trzecia, najmniejsza z piramid nie jest współliniowa z pozostałymi dwoma. Porównując układ piramid z układem gwiazd w pasie Oriona, zauważył, że trzy gwiazdy wchodzące w jego skład są ułożone względem siebie w podobny sposób.
Wysunął więc hipotezę, że piramidy w Gizie stanowią symboliczną reprezentację tych gwiazd. Jednak kąt ułożenia nie pokrywał się dokładnie z układem piramid.
Powróciwszy do swego komputera, Buval i Hancock ustalili, że obydwa układy pokrywały się w idealny sposób w 10 500 roku p.n.e.
Zdaniem badaczy oznacza to, że budowa piramid zakończyła się około
2 500 roku p.n.e., lecz plan całego kompleksu powstał 8 000 tysięcy lat wcześniej, kiedy to prawdopodobnie powstały pierwsze stopnie budowli.
Sfinks
Zwrócony na wschód, w stronę, gdzie pojawia się słońce, Sfinks z Gizy – to największy kamienny monument na świecie.
W XX wieku przyjął się pogląd przypisujący jego wybudowanie Chefrenowi, który rządził Egiptem w latach 2520 - 2494 p.n.e. Jedynym argumentem jest podobieństwo twarzy Sfinksa do statuy Chefrena znajdującej się w muzeum w Kairze.
Najnowsze wyniki badań geologicznych z 1991 roku, które wykazały, że monument powstał przed 6000 roku p. n. e. - jakieś 3 tysiące lat przed początkiem cywilizacji egipskiej.
Przyczynił się do tego egiptolog - amator J.A. West:
1.
West wtkorzystał doświadczenie porucznika Franka Domingo - biegłego medycyny sądowej z nowojorskiego departamentu policji, specjalizującego się w rekonstrukcjach twarzy, szczególnie w przypadkach, kiedy większość szczegółów została utracona lub zniekształcona.
Domingo porównując twarz Sfinksa i twarz faraona z muzeum, i na podstawie szczegółowych szkiców orzekł, że każda z nich przedstawia inną osobę.
2.
West wysunął także teorię – potwierdzającą wcześniejszą, że erozja monumentu nie została spowodowana działaniem pustynnych wiatrów
i piasku, lecz wody deszczowej. Zaś ostatnie obfite opady deszczu w Egipcie miały miejsce w czasie epoki lodowcowej, która zaczęła się około 12 000 roku p. n. e.
West znalazł naukowca - dr Roberta Schocha matematyka i geologa
z Uniwersytetu Bostońskiego. Badania Schocha potwierdziły, że postać Sfinksa oraz ściany wgłębienia, w którym został on umieszczony, wykazują typowe ślady erozji wodnej.
Okazało się również, że monument i pobliski kompleks świątyń wykonane zostały z tej samej skały. Ponadto, Schoch zwrócił uwagę na fakt, że Sfinks i otaczającego go mury były tak mocno zerodowane, że powstałe w nich szczeliny sięgają metra głębokości, podczas gdy warstwa identycznych skał znajdujących się w pobliżu prawie w ogóle nie uległa zniszczeniu.
Wniosek był taki, że Sfinksa rzeźbiono etapami i pierwsze jego elementy podlegały erozji wodnej, podczas gdy ostatnie wietrznej.
Zdaniem Schocha za czasów Chefrena Sfinks był już prawie ukończony. Faraon odrestaurował monument i pobliskie świątynie, pokrywając wapienną skałę granitowymi płytami. Geolog ten uważa także, że w ciągu tych tysięcy lat Sfinks musiał przejść wiele renowacji. Ponadto relatywnie mała w stosunku do korpusu głowa wskazuje, że w momencie odkrycia przez Egipcjan Sfinks mógł mieć inne oblicze, które następnie zostało przemodelowane na egipską modłę.
3.
Aby ustalić kiedy dokładnie rozpoczęto prace nad wyrzeźbieniem Sfinksa (w ten sposób oszacowano by w końcu faktyczny wiek monumentu), West sprowadził do Egiptu Thomasa Dobeckiego, specjalistę z dziedziny sejsmografii z Houston w USA.
Analizując ślady erozji wodnej w skałach w podłożu wokół Sfinksa Dobecki mógł oszacować, kiedy zostały one wykute. Im głębiej sięgały wyżłobienia, tym dłużej powierzchnia skał wystawiona była na działanie deszczu. Dlatego głębokość szczelin stanowiła podstawę do ustalenia wieku monumentu.
Eksperymenty Dobeckiego i obserwacje Schocha potwierdziły, że Sfinks powstawał etapami i że mocno zerodowany przód monumentu jest starszy od części tylnej jakieś 3000 lat.
Wykonane badania sejsmograficzne ukazały także że pod łapami Sfinka znajduje się prostokątna komora oraz kilka odchodzących od niej w kierunku piramid korytarzy.
West nie dostał pozwolenia na prowadzenie dalszych badań.
W kwietniu 1996 roku pozwolenie na kontynuację badań Sfinksa uzyskał dr Joseph Schor, amerykański milioner, związany z Association for Research and Enlightenment - wpływową organizacją zajmującą się popularyzacją nauk Cayce'a.*
Dr Schor i dr Hawass wydali oświadczenie, że nie zbadane tunele w najbliższej przyszłości zostaną otwarte, z czego przeprowadzona będzie bezpośrednia relacja telewizyjna.
Jednak do dziś żadna ze stacji nie miała jeszcze okazji do transmisji z "archeologicznego wydarzenia stulecia".
Prace trwają - odpowiada enigmatycznie Schor.
*Ciekawostką jest to, że odkrycia komory i korytarzy pod łapami Sfinksa pokrywają się z pochodzącymi sprzed 60 lat przepowiedniami słynnego amerykańskiego jasnowidza, Edgara Cayce'a. 29 października 1935 roku Cayce wprowadził się w stan transu, w którym ujrzał sceny z historii starożytnego Egiptu. Jego zdaniem, około 10 500 roku p.n.e. do Egiptu przybyli ludzie ocaleli z katastrofy Atlantydy. W ciągu 100 lat od pojawienia się wybudowali Sfinksa i piramidy.
Ponadto, Cayce przewidywał, że do końca XX wieku "w miejscu, gdzie światło i cień pada pomiędzy łapami Sfinksa, odkryte zostanie archiwum." W jego wnętrzu, zdaniem jasnowidza, znajduje się biblioteka zawierająca wiedzę zaginionej cywilizacjo Atlantydów.
Zapraszam do dyskusji na ten temat na forum